Het grootste deel van mijn carriere heb ik doorgebracht bij financiele dienstverleners. Aanvankelijk inhoudelijke en vaktechnische functies en later vele managementfuncties tot en met directieniveau.  De belangrijkste opleidingen in dit deel van mijn carriere zijn een afgeronde studie Bedrijfskunde en een verkorte opleiding aan het IMD in Lausanne.

In 2004 heb ik de overgestapt gemaakt naar de consultancy en vanaf dat moment ben ik ook gaan coachen.  Ook dat is een vak en de opleidingen,  die ik daarvoor heb gevolgd en ook succesvol heb afgerond, zijn de Leergang voor Professionals van de School voor Coaching en opleiding Counselor/Coach van de Academie voor Psychotherapie.  Daarna ben ik bij de Academie doorgegaan met de opleiding Integratieve Psychotherapie voor Volwassenen.

Voor een uitgebreid CV kunt u hier klikken, waarna u wordt doorgelinkt naar mijn profiel op Linkedin.

Het verschil tussen coaching, counseling en psychotherapie

Heel erg hard kun je het onderscheid tussen coaching, counseling en therapie niet maken. Ze liggen in elkaars verlengde en tegelijkertijd is er ook een zekere mate van overlap. Zo is het zeker niet ondenkbaar dat bepaalde coachingstechnieken tijdens een therapie worden ingezet.  En de roots van vele coachingstechnieken liggen in therapeutische methodes. Denk bijvoorbeeld aan de cognitieve gedragstherapie. Toch is het verantwoord om de volgende globale  indeling te maken:

Bij coaching gaat het vaak om een ontwikkelingsvraag of over een probleem dat bekend is aan de betrokkene.  Meestal werkgerelateerd. Degene met de coachvraag is goed in staat om de bestaande situatie te beschrijven en weet ook wel wat de gewenste situatie is, maar ja, hoe daar te komen? Soms gaat het in eerste instantie alleen over bewustwording van het effect van het eigen gedrag op de ander.  Op de levenslijn ligt de reden van de vraag of het probleem in het ‘nu”.

Counseling betreft een onprettige situatie waarin iemand verkeerd en waarvan de oorzaak in grote lijnen wel bekend is. Een beschrijving van de situatie roept doorgaans emoties op. De betrokkene heeft meestal geen zicht op hoe de situatie kan worden verbeterd. Op de levenslijn ligt de oorzaak in een vrij recent verleden.

Bij therapie gaat het om een herhaaldelijk terugkerende situatie of gedrag, die voor de betrokkene onprettig of onwenselijk is en waar hij/zij geen controle over heeft. Het is echter niet duidelijk waar de oorzaak ligt en evenmin waar de oplossing kan liggen.  Op de levenslijn ligt de oorzaak in een (meestal) ver verleden.